Przetwarzanie fragmentów daje jednolity, jasnoszary do ciemnoszarego proszek, który jest zwykle podobny pod względem tekstury i wyglądu do gruboziarnistego piasku. Skremowane szczątki dorosłego mężczyzny zwykle ważą około sześciu funtów, podczas gdy szczątki dorosłej kobiety będą bliżej czterech funtów. Wzrost zmarłego, a nie jego waga, ma silną korelację z masą prochów powstałych w wyniku kremacji które lądują w urny dla psa, ludzi.
Chociaż skremowane szczątki są powszechnie nazywane prochami, w rzeczywistości składają się ze sproszkowanych fragmentów kości które chowa się w urny dla psa. Jak wspomniano wcześniej, proces kremacji niszczy wszelkie ślady materii organicznej, opartej na węglu, a wszystkie płyny ustrojowe odparowują i wydostają się przez wydech krematora. Ponieważ po kremacji nie pozostaje absolutnie żaden materiał organiczny, ludzkie prochy nie stanowią żadnego zagrożenia dla zdrowia żywych ani środowiska. Ekstremalne ciepło pieców kremacyjnych oznacza również, że niewiele lub wcale nie pozostanie żadnych śladów trumny lub pojemnika kremacyjnego (niezależnie od materiału), które zmieszają się z prochami Twojej ukochanej osoby. Mogą jednak znajdować się drobne ślady materiałów, które były z ciałem podczas kremacji, takie jak implanty, wypełnienia urny dla psa, wyposażenie trumien itp., ale najprawdopodobniej zostaną one wykryte i usunięte, gdy popioły zostaną poddane działaniu pola magnetycznego po obróbce. Jedyne, co pozostaje z ludzkiego ciała po kremacji, to część struktury szkieletu i czasami niewielkie ilości soli i minerałów.
Szkielet człowieka i psa składa się głównie z węglanów i fosforanów wapnia. Elementy te nadają kościom niezwykłą wytrzymałość i trwałość oraz pozwalają im przetrwać intensywne ciepło wymagane do kremacji, gdy wszystkie inne tkanki ciała ulegają zniszczeniu. Oprócz tych związków bardzo często we fragmentach kości można znaleźć pierwiastki śladowe, zwłaszcza metale. Metale te są wchłaniane przez kości przez całe życie i pozostają w szkielecie po śmierci.